مستمند کسی است ، که دشواری و سختی ندیده باشد . ارد بزرگ
قهرمان های آدمهای کوچک ، همانند آنها زود گذرند . ارد بزرگ
نامداری بی نیک نامی ، به پشیزی نمی ارزد . ارد بزرگ
دوستی که نومیدنامه می خواند ، همیشه سوار تو و پیشدار دورخیزهای بلندت خواهد شد . ارد بزرگ
آن که پند پذیر نیست ، در حال افتادن در چاله سستی و زبونی است . ارد بزرگ
دست استاد خویش را ببوس ، چون او هم پدر است هم پرورنده خرد . ارد بزرگ
با ترشرویی به میان مردم رفتن ، تنها از بیماران ساخته است . ارد بزرگ
مادر و پدر ، زندگیشان را با فروتنی به فرزند می بخشند . ارد بزرگ
فرومایگان پس از پیروزی ، همآورد شکست خورده خویش را به ریشخند می گیرند . ارد بزرگ
اگر دشمنت با روی خوش نزدیکت شد ، در برابرش خموش باش و تنهایش بگذار . ارد بزرگ